پیام رفراندم | جلال جلالی‌زاده
نمایش نوار ابزار

پیام رفراندم

واژه رفراندم در ادبیات دینی واژه ای بیگانه ونا مانوس نیست, از  آغاز پیدایش تاریخ  ساده ترین راه برای تعیین مسیر ویا انتخاب در بین دوچیز دخالت مستقیم ویا قرعه کشی ـدر حالت  ضرورت واضطرار بوده است .خداوند در چندین آیه  در قرآن  به این انتخاب اشاره فرموده که من راه را به شما نشان داده ام ,یا مسیر شکر گزاری را انتخاب نمایید ویا راه ناسپاسی را , پس ما نباید از انتخاب افراد وجوامع بدون دلیل هراس داشته  باشیم.

رفراندم در سال های اخیر پس از گذشت دوره حاکمیت استعمارگران که با قدرت ونیرو کشورهای توسعه نیافته اسلامی وغیر اسلامی را در قاره های مختلف تحت حاکمیت خود درآورده بودند وبه غارت منابع آنان مشغول بودند و پس از اینکه  حکومت دموکراسی وآزادی خواهی وقانون ورشد واگاهی در جهان فراگیر شد وملت ها یکی پس ازدیگری  طعم شیرین استقلال را چشیدند وحقوق ملت ها در ابعا د مختلف به رسمیت شناخته شد وواقعیت تحمل وپذیرش دیگران ویا دگر پذیری در جهان به عنوان یک اصل ضروری پذیرفته شد .جهان جدید که آرامش وامنیت وزندگی مسالمت آمیز وحسن همجواری را تنها راه تامین صلح وزندگی کنونی می دانست ناچار بود که موازین حقوق بشری ونیز حقوق اساسی وطبیعی همه ی انسان ها وملت ها را سرلوحه کار خود برای دوری از هرگونه عوارض وآسیب های جنگ وخشونت وناآرامی در رأس امور قرار دهد .ونیز برای حفظ وضع موجود وبرطرف نمودن هرگونه بدبینی وصف آرایی وبه هدر دادن نیرو ها وسرمایه های مادی ومعنوی که بدون دموکراسی ومراعات حقوق جوامع مختلف وبویژه اقلیت ها امکان پذیر نبود ,پذیرش حاکمیت ها ویا ماندن در چارجوب یک کشور به رأی مردم وساکنان آن واگذار شد که نمونه های از آن را در کشورهای اروپایی که از نظر تثبیت پایه های دموکراسی وقانونمداری پیشتازتر از دیگران بوده اند مشاهده می نماییم .در انگلستان,کانادا واسپانیا چنین مواردی یعنی رفراندم برای ماندن یا جداشدن برگزار شده است که گاهی رأی موافق یا مخالف داده شده است.
اما قطعا در کشورهای آسیایی ویا آفریقایی وضعیت فرق می  کند .چو در این کشورها تقسیم مرزها بنا به درخواست مردم نبوده ,بلکه بیشتر تحمیلی ویا پس از استقلال با تحمیل حاکمیت کودتاها ونظامی ها هیچ زمینه ای برای  اظهار نظر وبیان حق ومطالبات ودموکراسی نبوده است تا در شرایط مهیا رأی ونظر مردم از احترام برخوردار باشد.لذا چنین تجربه های با توجه به حکومت های مطلقه واستبدادی در جهان سوم دشوار وبا رنج وسختی مواجه بوده است. وهمچنانکه در فضای فردی مطالبه حقوق با اذیت وآذار ومحرومیت ها همراه بوده است در سطح جمعی وبزرگتر  دشوارتر بوده است.
واما رفراندم اخیر در اقلیم کردستان یک واقعه غیر منتظره نبوده است ,چون از زمانی که امپراتوری عثمانی تجزیه شد واستعمارگران آن را به کشورهای مختلفی تقسیم کردند اراده ملت ها در این تقسیم ها دخیل نبوده است.بلکه ژنرال های مانند سایکس وپیکو  دلبخواهی نقشه می کشیدند وعلی رغم میل صاحبان اصلی سرزمین ها ,خاک آن هارا تقسیم کردند وبنای جنگ وتفرقه واختلاف را بنا بر اصل استعماری که تفرقه بینداز وحکومت کن گذاشتند.
یکی از سرزمین هایی که بخش های از آن  از مام میهن از زمان صفویه جدا شد کردستان است که بعدها در بین سه کشور ساختگی ترکیه ,سوریه وعراق تقسیم شد .باتقسیم نا خواسته آن بنای جنگ وبدبختی وتضییع حقوق گذاشته شد ,وضعیت نابسامان کوردها در این سه کشور وبنای نا سازگاری از آغاز تا امروز بهتربن دلیل بر ناسازگاری وعدم سنخیت ووصله ناجور ونامتوازنی است که هر روز زشتی آن آشکار می شود وهرفرد آگاهی می داند که جدا شدن این وصله ها به نفع ادامه حیات وسرنوشت است.

چه کسی است که تاریخ خونبار کوردهای عراق را بخواند واز انفال وبمباران شیمیایی وقطع حقوق مطلع باشد اما ادامه چنین روشی را انسانی بداند؟ با توجه به چنین وضعیتی ومتناسب با شرایط داخلی وخارجی ومعقول نبودن ادامه این روند همانگونه که قبلا به صورت تلویحی مورد پذیرش حکومت جدید قرار گرفته بود .کوردها در یک حرکت مدنی ومسالمت آمیز که مورد پذیرش همه خبرگان وآگاهان حوزه سیاست واجتماع وحقوق قرار گرفته وبدون اعمال هرگونه اجبار واکراهی در پای صندوق های رأی حاضر واراده  وخواست خودرا به جهانیان نشان دادند که ما هم مانند هر ملت دیگری پس از سال ها زیر دستی ومظلومیت حق داریم سرنوشت خودرا تعیین نماییم وآنچه را که دیگر ملت ها بر ای خود می خواهند ,ماهم حق داریم برای خود بخواهیم .
به نظر می رسد پیام رفراندم پیامی الهی وانسانی برای هم انسان ها باشد که عدالت طلبی وبرخورداری از حقوق انسانی وداشتن زندگی سربلندانه وسعادتمندانه برای همه ملت ها یک ضرورت است.وبه ناچار باید مورد پذیرش قرار گیرد. علاوه برآن رفراندم می تواند این پیام را به همسایگان بدهد  همانگونه که از سال های دور کوردها هیچگاه نقش متجاوز ومتعدی را نداشته وچشمی به خاک وسرزمین دیگران نداشته از این به بعد هم نخواهد داشت و نباید همسایگان بدون دلیل نسبت به رفراندم حساسیت داشته باشند وهمانگونه که عراق از روزهای آغازین تشکیل  تا امروز همسایه خوبی نبوده وهمیشه حامل جنگ وخشونت ونا امنی بوده است.قطعا در اینده هم اینگونه خواهد بود  اما کوردها در طول تاریخ همیشه ایران را پناهگاه و میهن خود دانسته اند.
امید است تصمیمات بر اساس عقلانیت ونفع جمعی ومشترک در بین ملت ها باشد وآینده نگری ومنافع ومصالح جمعی وزندگی بدون خشونت هدف همگان باشد

دیدگاه ها