نمایش نوار ابزار

پیامبر (ص) و حقوق بشر

در دل مسلم مقام مصطفاست
آبروی ما ز نام مصطفاست
روز محشر اعتبار ماست او
در جهان هم پرده دار ماست او
دلبستگی مسلمانان به رهبر و مقتدایشان از جهات مختلفی می تواند حایز اهمیت باشد. هر گروه و فرقه ای از ظن خوبش او را یار و محبوب خود می دانند. پیامبر(ص) یک شخصیت بی نظیر ذو وجهی است که از جهات مختلف می تواند بر طیف های مختلف انوارش را بتاباند .
پیامبر را می توان منجی، مصلح، عادل، آزادی خواه ، مهربان، متواضع و دارای همه ویژگی های یک انسان کامل دانست. اما من از زاویه ی دیگری می خواهم  با شخصیت این ابر انسان وارسته آشنا شوم  و توقعات و انتظارات خود را از او برآورده سازم.
من از پیامبر  شفا، توسل، شفاعت، آمرزش گناه و همه چیزهایی که برخی فکر می کنند پیامبر به خاطر آن ها مبعوث شده است، نمی خواهم.
من با معیار و مقیاس جوان امروزی زندگی آن حضرت را می خواهم به چالش بکشم، من نه به دنبال نوکر سازی و مرشد پروری هستم و نه از بت سازی و بت تراشی خرسندم.
من از خود و از دیگران که سنگ محبت و علاقه به پیامبر را به سینه می زنند می پرسم: از زندگی پیامبر چه درسی در ارتباط با حقوق بشر، مساوات و عدالت آموخته اند؟
پیامبر اهل تسامح و تساهل بوده؛ آیا شما هستید؟
پیامبر اهل مشورت و شورا واحترام به رای جوانان بوده؛ آیا شما هم برای رای جوانان احترام قائل هستید؟
پیامبر(ص) در مجلسی که می نشست جای خاصی نداشت؛ آیا شما هم در جلسات این گونه رفتار می کنید؟
پیامبر هیچ دربان و نگهبانی نداشت و از هیچ انتقادی باک نداشت؛ آیا شما هم این گونه رفتار می کنید؟
در حادثه افک وتهمت به ام المومنین عایشه، هیچ کس را اعدام و ازحقوق اساسی محروم نکرد؛ آیا پیروانش در مقابل اهانت ها و انتقادها حاضر به الگو قرار دادن ایشان هستند؟
آیا پیامبر تعصب مذهبی داشت و اقوام غیر عرب را از حقوق خودشان محروم می کرد؟
آیا پیامبر در استفاده همگان از بیت المال تبعیض قائل می شد؟
آیا پیامبر (ص) برای زنان و رای آنان ارزشی قائل بود؟
آیا پیامبر توصیه ای درباره محیط زیست وحقوق حیوانات و گیاهان دارد؟
آری. پیامبری که من شناخته ام با مدعیان پیروی و جانشینی او فرسنگ ها فاصله دارد.
پیامبر رحمه للعالمین بود و در مساله قصاص در آخرین لحظه های عمر مبارکش پیراهنش را بالا زد و گفت: اگر سهوا یا اشتباها کسی را زده ام، از من قصاص بگیرد .
در سیره و زندگی پیامبر نه خبری از تبعیض بود و نه نشانه ای از بی عدالتی.
سلمان فارسی با بلال حبشی و صهیب رومی بالاتر از ابوجهل و ابولهب ها بودند.
هرگز کسی را به زور مسلمان نکرد و درخواست خانواده های مسلمان را مبنی بر مسلمان نمودن فرزندانشان که یهودی شده بودند، نپذیرفت.
پیامبر یکسانی را بر جامعه حاکم کرد و اعلام کرد همه مردم مانند دندانه های شانه مساویند.
حکومت جانشینی و خانوادگی را برای همیشه باطل و میراثش را کناب و سنت اعلام نمود و خود را مدافع اهل ذمه می دانست.
پیامبر هرگز ایمان انسان ها را همان گونه که شیخ ابوالحسن خرقانی گفته به نان نخرید و انسانیت و کرامت انسان ها را تباه نکرد و در مقابل جنازه یک بهودی به احترام او بلند شد و گفت: انسان است.
آری! پیامبر من پیامبر انسانیت، امنیت و عدالت و یکسانی است و اگر نمی دانستم که این پیامبر  رحمتی برای جهانیان  و طرفدار انسانیت و مظلومان بوده، هرگز رشته ارادت و محبتش را بر گردنم نمی انداختم.
آری! حضرت محمد المصطفی آیینه  و معیار من برای سنجش حق و باطل است. بر ای هر کسی که خود را پیرو او می داند. برای ادعاهای عالمان شیعه و سنی. اما من امروز جوامع اسلامی را مملو از ستم و بی عدالتی می بینم. اهل سنت در ایران تقریبا نقشی مشابه اهل ذمه در کتاب های فقهی دارند و در بهره گرفتن از عدالت اسلامی نابرخوردار و برخی از علمای سنی اگر به قدرت برسند، چنین نگاهی به اهل تشیع دارند.
البته در کشورهای سنی نشین حکومتی به نام اسلامی نیست تا در معرض انتقاد قرار گیرد.
ای پیامبر عدالت!  در سالروز تولدت چشم انتظار عمر فاروق و علی مرتضی هستیم تا با پیروی از آموزه هایت غبار تفاوت و تبعیض را از چهره مظلومان بزدایند.

نویسنده: دکتر جلال جلالی زاده

دیدگاه ها

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.