نمایش نوار ابزار

وظیفه علمای کردستان در انتخابات

علما همیشه نقش مهمی در جنبش های فکری وعقیدتی و به تبع در مبارزات ملی وسیاسی داشته اند. دربین کردها نمی توان نقش پررنگ علمای دین را نادیده انگاشت .فی المثل شخصیت هایی مانند شیخ سعید پیران ،شیخ سعید نورسی ، قاضی محمد وملامصطفی بارزانی  وده ها  عالم  دیگر  خوشنامی،نیکنامی ، دلسوزی برای مردم را در کارنامه خود ثبت کرده اند.  کدامین شاعر مانند قانع مسائل اجتماعی را مطرح وکدام نویسنده ای چونان ماموستا هه ژار  فردوسی وار زبان کردی رااحیا می نماید ؟

در هر نهضت وحرکتی علمای کرد نقش مهمی ایفا نموده اند که قابل انکار و اغماض نیست ،اما نکته ای که در اینجا مورد بحث من است ، اینست که در انتخابات اخیر بدانیم‌ علمای کردستان جانب  کدام از یک کاندیداها و تفکرات را می گیرند؟ ودر مسائل انتخابات چه سمت وسویی را اتخاذ می کنند؟

مظلومترین اقشار جامعه ما کردها، علمای دین‌ هستند که اگر با علمای دیگر استان ها ویا شهرها مقایسه نماییم می بینیم آنگونه که لازم است — بنا به دلایل مختلف — نمی توانند نقش خود را ایفا نمایند.

من بارها گفته ام :زیبنده نیست علما از  نمایندگان مجلس بخواهند از حقوق صنفی آنان دفاع کنند.چون در اکثر شهرها علما خودرا برتر از آن می دانند که دیگران و سیاسیون به دنبال مطالبات آنان‌باشند. سابقه وپیشینه ی چند ساله علمای کردستان نشان می دهد که مقصر اصلی در وضعیت زندگی وصنفی علما خودشان هستند.زیرا در شرایط مختلف وحساس  متاسفانه شاهد کنش و یا واکنشی از سوی آنان نیستیم . جز کنفرانس خودمختاری کردستان که شاهد حضور فعال روحانیون بودیم وبرخی از جلسات فارغ التحصیلی طلاب ، در دیگر موارد موضعگیری خاصی را به صورت جمعی وگروهی از سوی علما ندیده ایم .همین انزوای تحمیلی ویا اختیاری موجب شده که علمای کردستان نقش مرجعیت عمومی خودرا از دست دهند واگر جمع های کوچکی مانند مجمع فقهی احساس مسئولیت می کنند کمتر مورد حمایت دیگر علما با دیدگاه های گوناگون قرار می گیرند.
بنابراین در چنین وضعیتی برای بازگرداندن وجهه وحیثیت علمای کردستان که در این چند سال به شدت آسیب دیده ونقش مرجعیت خودرا از دست داده جز خود علما هیچ شخص ویا گروهی بهتر از خودشان نمی توانند اقدام عملی انجام دهند. اگر علما با صرف نظر از سلایق مختلف وتفاوت دیدگاه در پیرامون محور شخصیت حقوقی ودفاع از آموزه های دینی جمع شوند قطعا هیچ نهاد وقدرتی نمی تواند آنان را وادار به انجام اعمالی نماید که مخالف عقیده وآموزه های دینی واستقلال فکری آنان است.

تقیه وترس در مواقعی که لازم است حق گفته شود به ویژه درایام انتخابات وبیم از تهدید برخی از مراکزقدرت که علمای اهل سنت راوادار به حمایت  از برخی  کاندیداهامی کنند و تسلیم شدن در چنین مواقعی با شئون رهبری ودلسوزی و تبلیغ دینی برای جامعه سازگار نیست.

به نظر می رسد در انتخابات کنونی چه ریاست جمهوری ویا شوراها مسئولیت روحانیون است که راه ومسیر درست و افراد صالح واخلاق مدار را به مردم معرفی کنند واز گلایه ها واعتراضات مخالفان وفرصت طلبان ومنفعت طلبان  ابایی نداشته باشند .

دیدگاه ها

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.