نمایش نوار ابزار

نوروز را گرامی بداریم

85637484نوروز را گرامی می داریم همانگونه که نیاکانمان گرامی داشته اند. اما تجلیل وتکریم ما از نوروز از زاویه ونگاه دیگری است. نگاهمان به نوروز می تواند از چند جهت باشد یا یک نگاه تفریحی وشاد مان ازاینکه سالی را پشت سرگذاشته ایم ومسرور ازاینکه رو به بهار حرکت می کنیم ایامی را با خانواده ودوستان درکوه ودمن به تفریح وسر گرمی می گذرانیم .نگاه دیگر می تواند یک نگاه متعصبانه وسنت مدارانه واز جنبه تکلیف وظیفه شناسی باشد که برما لازم است هرچه شکو همندتر این جشن را برگزار کنیم تا نسبت به دیگر ملت ها احساس کمبود نکنیم وما هم خودرا دارای آداب ورسوم خاصی بدانیم.
نگاه دیگر بحث مدرنیسم ونوگرایانه اندیشیدن درباره این مساله است که توجه به این موضوع چه ملزوماتی دارد وگر به آن پرداخته نشود چه آثار سلبی می تواند بر زندگی ما داشته باشد؟
نگاه من به نوروز یک نگاه هویتی وحیثیتی است، من نوروز را سمبل عزت وماندگاری می دانم نه روزی زود گذر وروشن کردن آتشی وانفجار چند ترقه ونارنجک. هرچند روشن کردن آتش وانفجار وشلیک تیرها بیشتر نماد انفجار عقده ها وروشن کردن دل ها با نورحقیقت وطی طریق به سوی هدف کهن وغایتی بس عظیم درزندگی معتقدان به نورو روشنایی است.
نوروز نه ضدیتی با مذهب دارد ونه با اخلاق انسانی. نوروز اگر مخالف سنت های الهی می بود نمی توانست ماندگار بماند .چون نوروز یک سنت فراگیر وتعلق خاطری است به حفظ هویت فرهنگی واین تعلق خاطر آن را با آرمان ها واندیشه ها وجهان بینی گستره کردستان وایران بزرگ آمیخته است.
نوروز چون عامل وحدت است توانسته دردل وجان همه علاقمندانش رسوخ بکند وبه آنان احساس تازه ای بدهد تا ازتکرار آن ملول نشوندوبا تقلید از مادر طبیعت ازاین تکرار جان تازه ای بگیرند وبدین وسیله این حرکت را تداوم ببخشند. درنوروز ما شاهد شکفتن هستیم، طبیعت بار دیگر زادن را تجربه می کندو آغاز حرکت تازه ای را نوید می دهد. نوروز مارا ازمحیط زندگی خارج می کند به سوی رهایی، وازادگی می برد مارا با گرما وسبزه ها آشنا می کند مارا به خود وتفکر در اطرافمان می کشاند.مارا به تغییر وتحول فرا می خواند . نوروز با آتش وروشناییش مارا ازحفره های هولناک تاریخ بیرون می کشد ودنیای جدیدی را به ما معرفی می کند که خبری از تلخی ها وغم های گدشته در آن نباشد. نوروز مارا با آفرینش ،تحرک وبازنگری آشنا می سازد مارا به سوی مهر وماه می برد تا سروش اهورامزدا را برگوشمان بخواند واز نیرنگ اهریمن بیاگاهاند. زردی را از رخسارهایمان می زداید وعبوسی واخمویی را ازچهره هایمان پاک می سازد. نوروز درعین تاکید حرکت بربودن ما وقول وقرارمان برپایبندی وادامه عهد برریشه داشتن درخاکمان اصرار می ورزد. می گویند تکرار زشت است اما چرا نوروز هرگز از ذهن وچشم ما نمی افتد به خاطر این است که یک میراث است واین میر اث یک یادگار است
درنوروز ما با گذشته، حال وآینده مواجه هستیم ازاصالت وهویت به سوی آرمان حرکت می کنیم پس نوروز یعنی یک نوع آزادی از وضعیت کنونی ورها یی ازرنج وزحمت به سوی آرمان بزرگتر .راندن شیطان ها اززندگی واین سرو صداها بیشتر نمادی از آیین های مذهبی است همانگونه که رمی جمرات به معنای نابودی شر وشرارت است این آتش ها هم می تواند یک نوع ندای ضد ستم وضد جادو وتزویر باشد
نوروز هم مارا با مبدا و هم معاد آشنا می کند.یک صحنه زیبا را توجیه می کند که به معنای کامل کلمه زیباشناسی را تدریس می کندکه هنر، نمایش. موسیقی ورقص وج
وجشن وشادی وامید را درخود دارد.میزان ومقیاس سنجیدن است گذشته را باآینده وتوشه برگرفتن برای آدام مسیر ونوروز سپاسی است درمقابل نعمت های فراوان که خالق هستی دراختیار آدمیان گذاشته است. تاکنون هیچ جشنی مانند نوروز را ندیده ام که نور وروشنایی را با زایش وافرینندگی،زمان را با مکان نوسازی ونواوری را با ماندگاری ربط داده باشد.
نوروز عامل وحدت است دربین انسان وطبیعت ودر بین جوامع. نوروز انسان راز گمگشتگی نجات می دهد وقراردادهای جدید را به او یادآوری می کند.اگر نوروز نبود معلوم نبود کردهای سوریه وترکیه دچارچه سرنوشتی می شدند پس این سنت مهم ضامن بقای فرهنگی است واین غنای فرهنگی بزرگترین سرمایه ای است که موجب تداوم مسیر در این راه پرفرازونشیب شده است . آری نوروز یعنی باید همیشه درحال نوشدن باشی وبا نوشدن حلاوتی به زندگی ببخشی وبا شیرین کردن زندگی بتوانی امیدوار به آینده باشی وازاینجاست که به عنوان یک وظیفه گرامی داشتن نوروز نقش مهمی ر اایفا می کند

دیدگاه ها