نمایش نوار ابزار

نه کولبر کشی و نه حمله به فرمانداری

اطمینان دارم که افراد تیراندازی کننده به کولبران زحمتکش ،در خانه های مجلل سرمایه داری و متنعم به دنیا نیامده اند،ودر یکی از روزها آرزوی کشتن زحمتکشی را در دل نداشته‌اند،از سوی دیگر والدین کولبران در هنگام ازدواج آرزوی داشتن فرزندی را نداشته‌اند که در میان همه مشاغل موجود تن به کولبری دهند . زحمت کشیدن وبا رنج بازو امرار معاش نمود ن بر ای انسان افتخار است ،بویژه در جامعه ما که به آسانی می توان از طرق مختلف بدون رنج و زحمت شکم خودرا سیر نمود .
کولبری نه شغل است ونه مایه افتخار ،این زحمتکشان بدبخت از بد حادثه به این شغل پناه آورده اند، و معلول ستم وتبعیض در منطقه هستند ،اگر در میان خانواده آنان ،فردی وزیر ،نماینده ، سفیر، مدیر ،سردار ،شهردار ،استاندار حتی فرماندار می بود قطعا دچار چنین سر نوشتی نمی شدند ؟
مشکل ما نیروی نظامی وانتظامی برخورد آنان ویا پدیده کولبری نیست ،مشکل ما قوانین وقانونگزارانی هستند که مشکلات چنین جوامعی را لمس نکرده ویا فشار زندگی در مناطق مرزی را احساس ننموده اند.
د.راینجا کشمکش دربین مبارزه با مرگ از طریق تحمل کولبری واز سوی دیگر اجرا ی قوانین خشک وغیر منعطف از سوی ضابطین است که متوجه عواقب وخیم آن نمی شوند.
پدیده کولبری نقص بسیار مهمی است برای این قشر ،برای نظام ،بر ای نمایندگان وبرای مسوولان وسرمایه دار ان منطقه که پس از چندین سال شاهد وجود چنین معضلی هستند ،اما هیچ قدمی بر ای حل این معضل برنمی دارند ،سوالی که مطرح است ،مگر کالای قاچاق تنها از مرزهای منطقه کردی وارد کشور می شود ؟باوجود اینکه دولت وخیلی از نهادها با اغماض نسبت به ورود کالا می نگرند ،اما چرا باید گاهی شاهد خون به ناحق ریخته زحمتکشان بی دفاع باشیم ؟که موجب بدبینی مردم و امنیتی کردن فضا می شود ،
به نظر اینجانب لازم است بار دیگر لایحه مناطق آزاد تجاری وصنعتی بانه ومریوان در مجلس مطرح ونمایندگان مجلس به عنوان یک وظیفه میهنی واسلامی وانسانی با آن موافقت وآبی براین آتش زیر خاکستر بریزند. تا بیشتر از این موجب تحریک احساسات مردم مخصوصا جوانان وعکس العمل های خسارت بار نگردد .

دیدگاه ها

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.