نمایش نوار ابزار

نامه اعتراضی فعالان اجتماعی کرد به رییس‌جمهور و نمایندگان مجلس در مورد وضعیت کولبران

9868968بنام خداوند مهربان روزی رسان

ریاست محترم جمهور
نمایندگان محترم مجلس
با اهدای سلام و تحیت
همانگونه که مستحضرید حلقه دیگری به زنجیره تلفات انسانی یکی از محرومترین اقشار جامعه ما یعنی کولبران افزوده شد.
قطعا به سبب در اختیار داشتن منابع مختلف رسانه ای و گزارشهای رسمی و غیر رسمی از وضعیت معیشتی مرز نشینان کورد بویژه کولبران مطلع هستید.
واژه ای که چندین سال است برای همگان نامانوس نمیباشد،اما پرسشی که در اذهان مردمان این دیار مطرح است ایا مسئولان ومدیران از رنجی که این شهروندان برای تامین حداقلی نیازهای اساسی زندگی خود متحمل میشوند اگاه هستند؟!
قبل از هر چیز باید گفت؛ در بین قاچاقچی که تنها در فکر اندوختن مال وسرمایه با هر وسیله ممکن و افراد کولبر که از روی ناچاری متحمل سخت ترین،پرزحمت ترین و خطرناکترین کار برای امرار معاش خود و خانواده اشان هستند تفاوت بسیار است، لذا میتوان گفت کولبری شغل نیست و صرفا تلاشی است برای زیستن،اما نه زندگی مرفهانه بلکه تحمل محنتهای فراوان همراه با قناعت و زندگی روز مرگی….. این زحمتکشان گمنام از روی طمع یا جاه طلبی به این کار پر زحمت روی نیاورده اند بلکه برای قوام یک زندگی بخور ونمیر، مجبورند شبانه روز کوله بارهای سنگین وطاقت فرسا را در فضایی پر مخاطره بر دوش بکشند و گاهی هم در این راه جان خود را از دست دهند.
امضا کنندگان این نامه نظر به درک شرایط و وضعیت ناگوار این عزیزان که باز تاب داخلی وخارجی ان میتواند تاثیر ناگواری بر وجهه کشور وملت ما داشته باشد ذکر نکات ذیل را جهت اقدامات لازم از سوی مسئولین مربوطه ضروری میدانند، باشد که این شهروندان مانند دیگر هموطنان از امکانات کشور بهره مند و برای تامین یک زندگی معمولی ناچار نشوند از جان خود هزینه بگذارند.
۱- اولین نکته که در تفاوت بین دو واژه قاچاق وعمل کولبری بایستی بدان توجه شود جنبه فرهنگی این مسئله در نزد مردم کوردستان است ،درک وتعریف مردم کوردستان که کولبران نیز بخشی از ان هستنداز قاچاق تا حد زیادی با تعریف قانونی ان متفاوت است،یعنی درک وذهنیت مشترک وجود ندارد، در نگاه مردم کورد به ویژه مرزنشینان از زمانهای دور خرید و فروش مواد مخدر و کالا ومواد مضر بحال فرد وجامعه و نامشروع از مصادیق قاچاق بشمار میایند.
میتوان گفت؛ بسیاری از مردم کردستان،مشاغل را بر اساس حلال وحرام بودن کالای مورد معامله و نه بر اساس نتیجه مطلوب یا نامطلوب بودن ان در نظام اقتصادی ارزش گذاری میکنند،و در این راستا قاچاقچیان مواد مخدر و ……..امثال انان را مطرود و منفور ودر مقابل کولبران که به عنوان افرادی شریف وزحمتکش در پی کسب معیشت وروزی حلال هستند مورد تقدیر مردم میباشند،فقدان ذهنیت وتعریف مشترک در بین مردم ومسئولین وعدم اعمال اراده در حل مشکلات اساسی وتاریخی که ناشی از تفاوتهای مرکز نشینی و خارج از مرکز است مزید بر علت شده واین تفاوت دیدگاه چه در جنبه حقوقی وفرهنگی بدون استفاده از نظرات و دیدگاههای صاحب نظران راه حلی برای ان ممکن نمیباشد.خوشبختانه چه در نصوص دینی مانند سوره قریش و چه در قانون اساسی دستورالملهای لازم ارائه شده است……
۲- همانگونه که در قانون اساسی امده یکی از وظایف دولت ایجاد اشتغال برای همه ملت است، در اصل ۲۸قانون اساسی امده است، دولت موظف است با رعایت نیاز جامعه به مشاغل گوناگون برای همه افراد امکان اشتغال بکار با شرایط مساوی را برای احراز مشاغل ایجاد کند، در اعلامیه جهانی حقوق بشر نیز اشتغال مورد توجه قرار گرفته است و در ماده۲۳ امده است که هر انسانی حق دارد که صاحب شغل بوده و ازادانه شغل خود را انتخاب کند،شرایط کاری منصفانه خود را دارا باشدو سزاوار حمایت در مقابل بیکاری است.اکنون این پرسش مطرح است که ایا مطابق قانون اساسی ایران یا اعلامیه حقوق بشر امکانات کار واشتغال برای شهروندان کورد فراهم امده است؟ایا در برخورداری از اشتغال مورد حمایت هستند؟ ایا از شرایط کاری منصفانه برخورداند؟ ایا امکان انتخاب شغل وجود دارد یا اکثر مردم از سر ناچاری و بالاجبار به مشاغل سخت وطاقت فرسائی چون کولبری روی میاورند؟مقایسه اماری در مناطق مختلف کوردستان با دیگر مناطق برخوردار نشان میدهدکه کولبری یک انتخاب نیست بلکه یک اجبار است و اگر انتخاب شغل دیگری در کوردستان امکان پذیر بودبدون تردید اکثریت کولبران به این حرفه طاقت فرسا روی نمیاوردند؟علاوه بر ان مقایسه شاخصهای توسعه اقتصادی کوردستان با دیگر مناطق کشور، از وجود نابرابری در امر سرمایه گذاری وعدم توجه دولت به این مناطق حکایت دارد.
ریاست محترم جمهور و نمایندگان محترم شورای اسلامی میتوانید اخبار مربوط به مناطق مرزی را به دقت مرور کنید که با کولبران چگونه برخورد میشود؟لذا نظر به جایگاه قانونی وحقوقی و مسئولیتی که مردم بشما سپرده اند ونیز با توجه به تاکید صریح و دقیق مقام رهبری بر این نکته که منظور ایشان از مبارزه با قاچاقکالا مقابله با کولبران ضعیفی نیست که در بعضی مناطق کالاهای کم ارزش وارد میکنند.
استدعا میشود که در کوتاه مدت اقدامات مثبتی برای حمایت و دلجویی از اسیب دیدگان، هم چنانکه به نیکی در حادثه دلخراش ساختمان پلاسکو انجام شد انجام دهید و در دراز مدت در جهت توسعه این مناطق و ایجاد مشاغلی که شهروندان بتوانند از حقوق قانونی و شهروندی خویش برخوردار و در کمال ارامش، امنیت و عزت از زندگی سر بلندانه ای برخوردار باشند،برنامه ریزی نمایند.
امضا کنندگان؛
دکتر عبدالله رمضان زاده
اسماعیل مفتی زاده
دکتر جلال جلالیزاده
دکتر خالد توکلی
دکتر صلاح الدین خدیو
سید محسن رضوی
دکتر سید هاشم هدایتی
دکتر رئوف کریمی
حسن امینی،قاضی شرع کوردستان
هادی ادب
دکتر عبدالله ابریشمی
اجلال قوامی
دکتر علی شمس برهان
مهندس حامد فرازی
دکتر باقر پیری
عیسی خان حاتمی
دکتر بهروز زارعی
دکتر سهراب زنگنه
دکتر کمال ازاد منش
دکتر علی اشرافی
دکتر اسعد یوسفی
دکتر هدایت صبوری
مهندس صلاح عباسی
احمد حبیبی
مسعود کورد پور
دکتر لطیف صفری
فرهاد امین پور
مهندس عبدالرضا موسوی اجاق
سید مسعود حسینی
دکتر محمد ازاد جلالی زاده
رمضان یوسفی
سید یدالله سبحانی
دکتر عثمان عزیزی
محسن نیکخواه
مظهر نوری
ابراهیم مردوخی
حمزه یوسفی
امجد قسیمی
مهندس کریم حسین زاده
مهندس باقر ضیائی
دکتر غلامحسین کریمی دوستان
دکتر احمد نعمتی
دکتر پیمان قدمی
دکتر جمال مشتاق
امیر سجادی
دکتر محمد علی کوشا
دکتر جلیل صحرایی
دکتر علی اقا صادقی
فریدون سپری
خانم کتایون محمودی
حمید مهدوی
موسی امیدی
کمال حسینی
جمال دانشمند
عثمان مزین
بختیار خوشنام
دلیر اسکندری
ژیانا اسکندری

دیدگاه ها

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.