محافظان زندگی یادتان گرامی باد | جلال جلالی‌زاده
نمایش نوار ابزار

محافظان زندگی یادتان گرامی باد

حیات انسانی موهبتی است الهی که خداوند بدون  توقع در اختیار انسان ها قرار داده است .اما انسان ها که متصف به صفت ظلوم و جهول شده اند قدر این نعمت ها را نمی دانند و با اسراف وتبذیر و با تعدی و سرکشی حریم ها را شکسته و از حد خود تجاوز می نمایند . انسان ها اگر از روز اول همه همنوعان خود را در فراورده های زندگی سهیم می نمودند و به اصل تعاون  و تضامن متعهد می شدند. این فاصله های طبقاتی و این اختلافات و تضادها بر زندگی حاکم نمی شد و انسان ها گرگ همدیگر نمی شدند. هر چند خداوند بیان نموده که اندکی از بندگان سپاسگزارند. اما باز هم اقلیتی هستند که به عنوان بندگان خاص خداوند حفاظت از حیات جانداران را وظیفه ای بس بزرگ و به عنوان تعهدی در مقابل پدیده های هستی به شمار می آورند.

خداوند آلوده کردن محیط زیست را در خشکی و دریا  به عنوان فسادی از سوی انسان می داند. که عواقب بدرفتاری با طبیعت و جور و جفا در حق مام میهن به خود انسان و نسل های او بر می گردد. امروز متاسفانه به سبب تعدی و تجاوز به حریم زندگی شاهد بلایا و مصیبت هایی هستیم که  ادامه حیات نسل بشر را به خطر انداخته است. بیماری های اعصاب و روان, شیمیائی, کودکان معلول, آلودگی هوا و آب ها و دریاها , مواد سرطانزا, انقراض حیوانات و گیاهان , تغییرات جو وخیلی از مشکلات و معضلاتی که نسل حاضر با آن ها روبرو است.

امروز متاسفانه به سبب افزایش جمعیت و استفاده ی نابجا از طبیعت و جنگ ها و درگیری ها بسیاری از موجودات زنده یا مجبور به نقل مکان ویا ازبین رفته اند که علاوه بر تغییر اکوسیستم زیبایی طبیعت وتنوع آن را با مشکل مواجه نموده اند.

شاید دولت ها یا نخواهند و یا نتوانند از محیط زیست به نحو أحسن دفاع نمایند. و در کشورهای توسعه نیافته متاسفانه بر اثر ضعف نهادهای مدنی و تشکل های خود جوش مردمی آن گونه که لازم است بهای زیادی به طبیعت و حفاظت از آن داده نمی شود

درکشور ما متاسفانه یا سودجویان مانند ملخ وکفتار به پیکر طبیعت ومحیط زیست هجوم آورده وبه تخریب وفروش وتصرف عدوانی آن مشغول شده اند.که به سبب بی توجهی مردم و عدم قاطعیت مسؤولان روز به روز حوزه تعدیات آنان افزایش می یابد. ودر مقابل اکثریت مردم در اثر غفلت وبی تفاوتی نسبت به محیط پیرامون وزیستگاه ها تلاش ویا توجه کافی مبذول نمی دارند.

در کردستان به سبب طبیعت بکر و خدادادی وفور نعمت ها اعم از دریاچه و آب و کوه و دشت های حاصلخیز مشاهده می شود .که متاسفانه از تعدی و تجاوز افراد فرصت طلب و منفعت طلب درامان نمانده است و وظیفه وفریضه امر به معروف و نهی از منکر که باید در این باره عملی شود, عملا به فراموشی سپرده شده است.

عدم حضور مدیران و مسؤولان بومی دلسوز و نبود مدیران و نخبگان کورد در رده های بالای دولتی که بتوانند از حریم و هویت کردستان دفاع کنند زمینه را برای هرگونه سوء استفاده ای فراهم کرده است. متاسفانه واگذاری بی رویه معادن ومنابع وسدسازی ها وتخریب منابع طبیعی وچشمه ها ونیز حفر بی رویه چاه های عمیق وکاهش دامپروری وکشاورزی ونیزـلوله کشی چشمه های طبیعی ودریغ نمودن ومحروم نمودن موجودات زنده از آب خوردن سبب ازبین رفتن بسیاری از موجودات زنده وخالی شدن چراگاه ها ومراتع از این حیوانات بی زبان شده است.

چند سال قبل مناطق کوهستانی کردستان شاهد گله های از آهو ها ودیگر حیوانات اعم از خرس ,پلنگ وروبا ه و…. بود که متاسفانه به سبب ایجاد رعب ووحشت ناشی از صدای انفجارها وشلیک گلوله ها اکنون منطقه ازآن ها خالی شده است. در زمینه  تخریب مراتع وجنگل ها که علاوه بر غیر قابل استفاده بودن آن ها  در اثر شسته شدن خاک مرغوب ,طراوت وصفا وشکوفایی طبیعت هم ازبین می  رود وزیستگاه ها روز به روز از بین می روند.

متاسفانه جنگل های کردستان هر ساله طعمه آتش افراد جاهل یا طمعکار ویا بد طینت وعنود می شود که   خسارت های مادی ومعنوی فراوانی را در پی دارد. در این وانفسای بی امکاناتی و عدم تجهیزات مدرن اطفای حریق ,برخی از شیر مردان وجوانمردان که زندگی خودرا وقف دفاع ازـحیات دیگران نموده اند ,به محض اطلاع از وقوع حادثه ای ویا زلزله وآتش سوزی به سرعت خودرا به آنجا می رسانند تا با بخشیدن آب حیات خود آتش برافروخته از جهالت وحماقت وسخافت را خاموش نمایند.

آخرین وتلخبارترین حادثه در این باره, آتش سوزی جنگل های روستای سلسی و شهادت دریادلانی مانند کاک شریف باجور و امید حسین زاده ودوستانشان بود .که به سبب اخلاص و حب وطن وعشق به آب و خاک و حفظ زیستگاه های طبیعی جانشان را در طبق اخلاص نهادند تا سبزی و طراوت وحیات را به طبیعت ودیگر موجودات زنده تقدیم نمایند.

امید است این حادثه تلخ وناگوار عبرتی باشد برای همه ی انسان ها چه انسان های کینه توز وضد زندگی وچه مسؤولان ومدیران وچه مخلصان ودلیر مردانی که مانند شمع سوختند ونور ایمان وتعهد وصداقت را بر همه دل ها تاباندند.

ودرپایان بد نیست قصه ای را که یکی از دوستان در یکی از روستاها ی ژاورود به شخصه دیده بود وبرایم تعریف کرد برایتان بازگو کنم .ایشان می گفتند :هنگامی که در کنار یکی ازـچشمه های قدیمی  که آب آن را لوله کشی نموده وآبی از آن به بیرون تراوش نمی کرد ایستاده بود م .ناگاه لاک پشتی را دیدم که از فرط تشنگی اطراف چشمه را می گشت ومن چون چنین منظره ای را دیدم کیسه ای را در آن حوالی پیدا کردم وبا ریختن آب در آن کیسه اب را در جلو لاک پشت قرار دادم که پس از خوردن آب نگاهی به من انداخت وگویی از من تشکر می کند .در آن حال از انسان نماها وانسان بودن خود شرمنده شدم که اینگونه به خاطر سودجویی ونفع شخصی ازـدیگر موجودات سلب حیات می نمایند وبه نبات وحیوان وبه محیطـزیست رحم نمی کنند. آری  عامل اصلی همه ی مشکلات محیط زیستی ما خودمان هستیم .واکنون مقایسه نمائید عمل منفعت طلبان مخرب محیط زیست با ایثارگرانی که به خاطر حفظ حیات درختان وحیوانات زندگی خودرا فدانمودند.
راهتان مستدام ونامتان والا باد.

هفته نامه سیروان شماره ۹۹۹,سال بیستم ۱۳۹۷/۶/۱۰

دیدگاه ها