نمایش نوار ابزار

مثنوی و مثنوی شناسان

5745مثنوی معنوی را هر کسی از ظن خود تعریف نموده وبر  اساس همین تعریف. برداشت های خود را از این کتاب فخیم عرضه نموده است.
این کتاب وزین ،قرآن نامه و یا شریعت  نامه که از دیدگاه این جانب آن را می توان اقیانوس ژرف معارف  الهی و بشری دانست که هر کس به اندازه تشنگی می تواند آن را بچشد..
مولانا چه زیبا فرموده است :

اندر آئید اندرین بحر عمیق
تا که گردد روح صافی ورحیق

گاهی با خود می اندیشیدم و از فقدان بزرگان و دانشمندانی که گوهر شناس  و زرگران بازار زرگری معرفت بودند آب تاسف می نوشیدم و از نبود عالمان پرمایه که بتوانند خلف صالحی برای درگذشتگان باشند و این قافله را به سر منزل مقصود برسانند مهموم و مغموم می شدم. اما هر چند براین حالت بی توکلی خودم متاسف می شدم و نمی اندیشیدم که مگر  خداوند وعده حفظ کتابش را نداده است؟

نور خود زآفتاب نبریده است
عیب در آیینه واز دیده است
نور خورشید در جهان فاش است
آفت از دیده های خفاش است

واقعا وقتی که انسان وعده های الهی را ملاحظه می نماید که خودش وعده حفظ کتاب و در ادامه حفظ علم و معنویت و عرفان را داده است. یعنی همچنان که زمین هیچ وقت از حجت و مجتهد خالی نیست از عالمان و اندیشمندان در زمینه های مختلف خالی نمی شود.
امروز که در درس مثنوی معنوی استاد حبیب نبوی شرکت کردم از تسلط و تبحر ایشان در این دریای معارف  و غواصی در اعماق  آن  و استخراج در و مرواریدهای ارزنده اندیشه و رفع تشنگی تشنگان معنویت اطلاعات بیشتر کسب نمودم. از این برداشت خودم نادم گشتم که در زمان ما نباشند متفکرانی که بر مطالب گذشتگان مسلط و یا زبان آنان را نفهمند ومتون آنان را تاویل و تفسیر ننمایند.
انصافا استاد حبیب نبوی یکی از مثنوی شناسانی است که با پژوهش های علمی و با بیان سلیس وشیوای خود شنوندگان را مجذوب خود می نماید و سنت های حاکم برهستی و افکار واندیشه های مولانا را که امروز فلاسفه اروپایی به نام خویش و تحت عنوان مکتب پیروان زیادی برای خود جذب کرده اند که ریشه واصل آن هارا در آثار مولانا می توان دید.

من پشیمان گشتم  این گفتن چه بود ؟
لیک چون گفتم  پشیمانی چه سود؟

آری همانگونه که باب اجتهاد را نمی‌توان مسدود دانست. در زمینه افکار واندیشه ها و فهم متون مختلف وبرداشت صحیح از آن ها  و توضیح و تبیین نکات و دقایق و معنا و مفهوم واقعی متخصصان تلاشگر و متعهدی همیشه یافت می شوند که مشعل امید را فروزان نگه داشته اند و می توانند قافله اندیشه ورزی را به سوی هدف و غایت آن همراهی نمایند.

چگونه می شود دانایان و عالمان درعلوم و فنون مختلف به کلی از صحنه هستی رخت بر بندند.که رحمت  خداونداند و تجلی اسمای نیکوی الهی و اوصاف والای او هستند.
جمله دانایان همین گفته همین
هست دانا رحمه للعالمین.

و اما  در باره استاد حبیب نبوی باید گفت:

مدح این آدم که نامش می برم
قاصرم گر تا قیامت بشمرم

مطالب مشابه
دیدگاه ها

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.