نمایش نوار ابزار

شب برات و مشروع بودن آن

shabe baratدرمناطق کردنشین قبلا مرسوم بود که درروز پانزدهم شعبان مردم این روز را جشن می گرفتند ومعتقدند بودند که دراین شب روزی تقسیم می شود. امروز یکی از دوستانم ازمن درباره اهمیت این شب واساس آن درشریعت اسلامی پرسیده بود که اینجانب نیز با مراجعه به کتب حدیث وفتاوای علما به اختصار پاسخ اورا می نویسم.

احادیث زیادی درباره فضیلت روزه گرفتن در ماه شعبان روایت شده اند که برخی صحیح وبرخی ضعیف وموضوعند.

درتفسیر آیه انا انزلناه فی لیله مبارکه تنها یک قول از عکرمه روایت شده وجمهور علما برآنند که این آیه درباره شب قدراست. ونظر عکرمه مخالف نص صریح قرآن است. زیرا اصل درعبادات توقیف است وتنها سخن خداورسولش دربیان عبادات حجت است واگر آیه یاحدیث صحیحی درباره انجام عبادت ویاعملی ذکر نشده بود نمی توان به آن عمل کرد وهیچ نص صحیحی دراحیای آن ازسوی پیامبر وصحابه وتابعین نقل نشده است . امام نووی گفته است نمازی که به نام صلاه الرغاءب دراول رجب و صد رکعت درنیمه شعبان بدعت به شمار می آیند. بنابراین پس از آیه الیوم اکملت لکم دینکم افزودن هرعبادتی ویا هر عملی تحت عنوان عبادت مخالف آموزه های دینی است. واگر عبادتی دراین شب یا شب معراج ویا اولین جمعه رجب مشروع می بود پیامبر (ص)راهنمایی می فرمود ویاخودش انجام می داد.

ابومحمد مقدسی گفته است :اولین باردرسال ۴۴۸ هجری شخصی به نام ابن ابی الحمراء این نماز رادر بیت المقدس ادا کرد .

پس لازم است درامور دینی به سرچشمه آن ها که کتاب وسنت است مراجعه کرد واگر موضوعی یا عبادتی درآن دو نبود نباید به آن اهتمام داد چون بدعت بنیاد دین را برمی اندازد.

دیدگاه ها