سیروان هزار ساله شد | جلال جلالی‌زاده
نمایش نوار ابزار

سیروان هزار ساله شد

سیروان همان رود خروشانی است که از سال هفتاد وهفت به جریان افتاد وتا امروز به حرکت خود ادامه داده است .بسیار جای خرسندی وشگفتی است که در مناطق کرد نشین ,نشریه ای بتواند علی رغم مشکلات فراوان وفرازونشیب های زیاد به عمر خود ادامه دهد وسیروان تاکنون توانسته این رکورد را بشکند.تداوم نشریه در روزگار ما عمرنوح وصبر ایوب وملک سلیمان وتلاش ابراهیم را می خواهد تا بتواند برروی پای خود بایستد.واگر حضرت نوح هزار سال منهای پنجاه سال یعنی نهصدوپنجاه سال به تبلیغ پرداخته است بر سختی ودشواری تبلیغ ورساندن صدای خود به دیگران دلالت می کند که نشاندهنده زحمات ورنج های اصحاب رسانه ومبلغان واصحاب فکر است که در جوامع توسعه نیافته ونابرخوردار است که باید همه ی نیرو وتوان خودرا برای ادامه مسیر وحرکت قافله در برابر تند باد موانع ومخالفت ها به کار گیرند تا بتوانند صدای خودرا به گوش اقشار مختلف برسانند .درجوامعی که نشستن در قهوه خانه ها وکافه ها را برای اینکه عمرخودرا بگذرانند بر خواندن ومطالعه ترجیح می دهند ویا فایده وکاربردنشریات را بیشتر در پاک کردن شیشه وظرف سبزی می دانند .کار اصحاب رسانه بسیار طاقت فرسا ودشوار است واز این نظر مرور تاریخ مطبوعات در کردستان ومشکلات دست اندر کاران آن ها وناهمواری راه آنان وعدم استقبال مردم یک ضرورت و وظیفه است.

آری انتشار هر شماره از نشریه در مناطق کوردنشین برابر یک سال از عمر گردانندگان آن است وصدور وادامه عمر سیروان تا اامروز که هزارمین شماره خودرا دردکه مطبوعات به نمایش گذاشته است .موفقیت وافتخاری است که به همه ی کسانی که از آغاز تا امروز در انتشار این نشریه تلاش نموده اند برمی گردد.لازم است از جناب آقای دکتر عبدالله رمضان زاده تشکر شود که پس از انتصاب ایشان به عنوان استاندار کوردستان ضرورت یک نشریه دوزبانه را در استان احساس نمودند وباتشکیل جلسه ای با حضور اینجانب ومحمد کریم اسدبیگی ومحمد احسان هوشمند اهداف ومقاصد آن مشخص وپس از بحث وبررسی فراوان در باره انتخاب نام برای نشریه برانتخاب سیروان که نماد حرکت وجریان وتوفندگی وسرزندگی است توافق شد .وازفردای آن روز تلاش برای یافتن مکانی مناسب وجذب همکاران آغاز شد. اینجانب به عنوان مدیر مسئول وآقای اسدبیگی به عنوان سردبیر معرفی شدند ودر تاریخ ۷۷/۶/۲۴ مجوز آن صادر شد و به تدریج دوستانی مانند توفیق رفیعی و فیض الله پیری وشیروان یاری ومرحوم حسنی وصالح رفیعی فعالیت خودرا آغاز نمودند.
روزهای اولیه شروع به کار آن که پس از آبیدر از تجارب روزنامه گری کوردی بود ,برای گردانندگانش بسیار سخت ودشوار بود .هم در تایپ کردن مطالب وجمع آوری مقالات وجذب نویسندگان وچاپ وتوزیع سیروان مشکلات فراوانی وجود داشت .سیروان همانند نوزادی بود که نگه داری وپرورش آن بازحمات وتلاش های زیادی روبه راه بود .وخیلی از افراد یا از روی حسادت ویا بغض وعداوت چشم دیدن آن را نداشتند واستقبال عمومی را در مناطق مختلف کردنشین از ایلام تا ماکو را از آن بر نمی تابیدند وبه عناوین مختلف می کوشیدند تا از ادامه مسیر آن جلوگیری نمایند .وبا شکایت وطرح ادعا در پی آن بودند که این صدای گروه های مختلف را خاموش نمایند. اما درایت وپشتکار گردانندگان آن موجب شد تا همچنان به اطلاع رسانی وتنویر افکار بپردازد وجایگاه خاصی را در میان نشریات داخل وخارج کسب نماید .هرچند سیروان دوره های متفاوتی را پشت سرگذاشته است ,اما در همه ی این دوره ها توانسته در حدوسع به وظیفه خود عمل نماید وهمچنان در میان نشریات کوردستان مطرح باشد. هم اکنون که تغییراتی در مدیریت آن صورت گرفته وفضا به نسبت گذشته متفاوت است ,امید می رود که شکوفای وطراوت سال های آغازین را دوباره در یابد وبا جذب مواد مقوی فکری وتغذیه از منابع مختلف فرهنگی به بالندگی ورشد خود ادامه دهد وهمچنان منبعی مطمئن از حیث خبر رسانی وترویج افکار مترقی باشد .

جامعه عطشناک وآشفته ی ما باروحی خسته وعاری از اعتماد جویای خبرها ومطالبی است که جانش را بیفزاید ودر ساحل آگاهی بیارامد وچراغی فراراه آینده برای آن بیفروزد واین مهم تنها از سوی کسانی بر می آید که مانند شمع می سوزند تا به دیگران نور وروشنایی را اهدا نمایند

نباید صدور هزار شماره راکه به تعبیری گذشت هزار سال است برای سیروان به عنوان عمری طولانی قلمداد کنیم .در کشورهای غربی با نشریاتی مواجه هستیم که از عمر چهارصد ساله برخوردار هستند وامیدوارم سیروان نیز قدم در راهی گذارد که شاهد جشن تیراژ صد هزار وصدور شماره ملیون وهزار ساله عمر حقیقی آن باشیم .سیروان امروز به خود می بالد که مرکزی برای پرورش بسیاری از اهل قلم وفکر مناطق کردنشین بوده که در زمینه های مختلف فرهنگی وهنری امروز در دانشگاه ها ودیگر مراکز آموزشی به فعالیت مشغولند وبه نوعی خودرا وامدار سیروان می دانند.

من بار دیگر از همه کسانی که از آغاز شروع به کار سیروان تا امروز در انتشار این نشریه با جان ودل کوشیده اند وناملایمات زیادی را دیده اند وعتاب های زیادی را شنیده اند واز تهدیدها ومزاحمت ها نهراسیده اند ولحظه ای برای روشنگری نیارمیده اند ودر کار خود ورزیده اند ونعمت آگاهی را به خوانندگان بخشیده اند تقدیر وتشکر می نمایم وبرای آنان ونشریه وزین سیروان آرزوی موفقیت وعمر طولانی را خواهانم .

@drjalalizadeh60
سیروان,شماره ۱۰۰۳ ,۱۳۹۷/۷/۷ سال بیستم

دیدگاه ها