نمایش نوار ابزار

دیکتاتورها چگونه ذلیل می شوند

در دوران طفولیت و نوجوانی که عده ای از دوستان در زیر کرسی گرم جمع شده بودند. یکی از انان خطاب به دیگری گفت: فلانی، در خونه شیر است و در بیرون روباه.

من در آغاز متوجه نشدم ، اما با پرس  وجو فهمیدم که این سخنی کنایه و طعنه آمیز است و خطاب به افراد و گروه ها و حکومت هایی به کار برده  می شود که نسبت به زیردستان و ضعفا احساس قدرت  و توانمندی و نسبت به قدرتمندان و اجانب ذلیل و فرومایه اند.

این تجربه را در باره بسیاری از دیکتاتورهای خاورمیانه داریم که در قدرت نمایی و زورگویی در مقابل شهروندان عادی و بی دفاع احساس شیر بودن می کنند و می پندارند که مالک مطلق هستی هستند. اما در مقابل دیگران ناتوان و جز مقداری سخنان تهدیدآمیز و بی پایه هیچ کاری از دستشان بر نمی آید.

عدم اجازه هلند به وزیر امور خارجه ترکیه برای ورود به این کشور اثبات کننده این مدعا بود که هر چه دیکتاتورها انبان تو خالی خود را از قدرت پوشالی انباشته می نمایند تا خود را چون شیر بادی به رخ ملت کشند که ما همه کاره هستیم . اما با دستور یک رئیس خارجی، به یک باره دیوار ابهت فرو می ریزد و روحیه ساختگی تزلزل خود را نشان می دهد.

کاش دیکتاتورهای خاورمیانه به جای شکستن ابهتشان با صدور یک فرمان کاغذی که اجازه ورود شهروندانشان را به کشورهای دیگر نمی دهند به دامن ملتشان بر می گشتند و می دانستند که قدرت واقعی در عدالت و احترام به ملت و رعایت حقوق شهروندی است که هیچ قدرت خارجی یارای بهانه گرفتن و یا ریشخند گرفتن را ندارد.

دیدگاه ها

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.