نمایش نوار ابزار

دوست خوب ایران

جلال طالبانی یکی از مبارزان کهنه‌کار کردستان بود که از عنفوان جوانی تا آخرین لحظات عمرش برای رسیدن مردم کرد به حق و حقوق خود و همچنین تقویت دموکراسی در عراق تلاش کرد. ایشان از خانواده بزرگ دینی عراق بود و با توجه به وضعیت خاورمیانه و عراق که به‌دنبال مطالبات ملی خود بودند، ادامه تحصیل در دانشگاه بغداد را رها کرد و وارد صحنه مبارزات مردم کرد برای مقابله با دیکتاتوری شد. 

ایشان با توجه به وضعیت مبارزاتی آن زمان به جنبش «ملا‌مصطفی بارزانی» در آمد و در نقش یک روزنامه‌نگار و سیاست‌مدار و چریک به مبارزه پرداخت و همچنین مدتی نماینده کردستان در سوریه بود. طالبانی توانست با قدرت بیان و چانه‌زنی خود توجه جهانیان و حکومت‌های مترقی را به سمت جنبش ملی کردستان جلب کند. او پس از مدتی با توجه به اختلافاتش با ملامصطفی بارزانی در سال ١٩٧٦ «اتحادیه میهنی کردستان» را پایه‌گذاری کرد و به‌عنوان دبیرکل آن انتخاب شد.

جلال طالبانی تلاش می‌کرد هم در جبهه جنگ و هم مذاکره مشکلات عراق را حل کند و در ادامه همین تلاش‌ها حتی به دیدار صدام حسین نیز رفت؛ هرچند سودی نداشت. تا اینکه پس از حمله آمریکا به عراق و سرنگونی صدام حسین، طالبانی در سال ٢٠٠٣ به‌عنوان یکی از اعضای شورای عراق انتخاب شد و در سال ٢٠٠٥ برای اولین‌بار به‌عنوان یک کرد، رئیس‌جمهور عراق شد. ایشان در آن زمان تلاش کرد بین اقوام عراق وحدت به‌وجود آورد و مورد حمایت ایران و سوریه نیز بود.

او همچنین رابطه خوبی با مراجع شیعه داشت. طالبانی به‌خاطر شخصیت و اخلاق خاص خود و حاضرجوابی‌ای که داشت در جلسات مختلف نظر و دیدگاه دیگران را به خود جلب می‌کرد و می‌توانست این دیدگاه‌ها را به هم نزدیک و مشکلات داخلی و خارجی عراق را حل کند. همین باعث شده بود که او در میان سوسیالیست‌ها و دموکرات‌ها نیز از جایگاه خوبی برخوردار باشد. او همچنین از دوستان خوب جمهوری اسلامی ایران بود و تلاش کرد رابطه ایران با عراق و کردها را بهبود بخشد. 

روزنامه شرق ۱۲ مهر ۱۳۹۶

دیدگاه ها

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.