نمایش نوار ابزار

اصل در عبادات و اصل در معاملات

889637896امروز مطلبی را خواندم وحیفم آمد که دوستان از آن بی بهره باشند وآن بحث زندگی واعمال عبادی ویا معاملات انسان است که فرد مسلمان باید چگونه با آن ها برخورد کند .آیا ما می توانیم در دایره ی دین هرعملی را به نام دین مستحب یا سنت بدانیم وبرای آن توجیهی داشته باشیم ویا می توانیم هرنوع پدیده ی جدید ،تصرف ومعامله ای را به نام بدعت ممنوع بدانیم .
به خاطر اینکه این قضیه بیشتر روشن شود در عبادات وهرآنچه که به عبادات مربوط است اصل بر حرمت است مگر اینکه دلیلی از سوی خدا وپیامبر(ص) وارد شده باشد به عنوان مثال ما نمی توانیم خودسرانه فرض ششمی را به نماز اضافه کنیم ویا کلماتی را به اذان بیفزائیم ویا مانند خوارج بگوئیم می توان در کل سال حج را انجام داد.
ویا در معاملات اصل بر صحت است مگر اینکه دلیلی بر بطلان وحرمت آن باشد. پس در اینجا خداوند بر انسان ها آسانگیری نموده تا بر آنان سخت نگذرد.
تفاوت آن ها دراین است که عبادت حق خداوند است وخودش همانگونه که می خواهد باید انجام شود وآن هم تنها از مجرا وکانال پیامبران است پس این دعاها ونمازها واعمالی که مسلمان ها پس از پیامبر اختراع کرده اند همگی بدعتند ودر نزد خداوند ارزشی ندارند
وتوبیخ مشرکان از سوی خداوند به خاطر مخالفت با این دواصل است :تحریم آنچه که حرام نکرده وتقرب به او به وسیله ی اعمالی که تشریع نکرده است.واگر خداوند در باره ی مباح بودن ویا تحریم چیزهائی سکوت کرده عفو وقابل اغماض است وحکم به تحریم وابطال آن ها جایز نیست چون حلال آن است که خدا حلال کرده وحرام آن است که خدا حرام کرده است.

دیدگاه ها

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.