نمایش نوار ابزار

یاد دو بزرگمرد کامیاران مرحومان حاج توفیق زارعی و محمد سورسوری گرامی باد

رنج وزحمت مانند کوره ای است که انسان را از ناخالصی ها ونازک نارنجی بودن تصفیه می کند ودر رفتن به سوی قله تکامل وتعالی اورا کمک می نماید. آن دو دوست مخلص همانگونه که در زندگی با هم بودند در مرگ هم برپیمان خود استوار ماندند. دریک ماموریت فدراسیونی وپیگیری مشکلات ورزشکاران کامیاران جان به جان آفرین تسلیم کردند.اما نام ویاد شان پس از سال ها در دل ها زنده است ان هم تنها یک علت ودلیل دارد وآن مردمی بودن وبرای مردم زیستن بودن بود.
مرحوم سورسوری علاقمند به توسعه ورزش وارتقای توان ونیروی جسمی وبدنی ومهارت جوانان مستعد شهرش سر از پا نمی شناخت.
حاج توفیق انسانی سخاوتمند وگشاده دست ومردم دار بود وتشییع جنازه ایشان نشان از فرط اندوه وغصه مردمان دیارش بود.
دست هیچ نیازمندی را رد نمی کرد وبه اقشار مختلف اعم از علما، نمایندگان، دانشجویان ورزشکاران کمک می کرد .در دیداری که با ایشان داشتم کاک صالح خبر از کمک پنج ملیون به یکی از نمایندگان برای تعمیر مساجد داد به جای اعتراض به ایشان گفت :کاش به من نمی گفتی ویا بیشتر کمک می کردی.
پرپر شدن برگ عمر چنین عزیزانی در بهار عمرشان که نیاز به بالیدگی بیشتری داشتند برای همشهریان کامیارانی صدمه ای جبران ناپذیر است.
از خداوند متعال برای آن مرحومان غفران وآمرزش الهی و برای بازماندگان ووابستگانشان سلامتی و تندرستی را خواهانم.

مطالب مشابه
دیدگاه ها

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.