نمایش نوار ابزار

آقای روحانی باوجود تبعیض وحدت ممکن نیست

آقای روحانی مصاحبه ی تلویزیونی خود که گزارش صد روز کاری دولتشان راداد،بسیار بر نقش اقوام ومذاهب در پیروزی ایشان وضرورت وحدت تأکید کرد.هرچند تحلیلگران سیاسی در ارائه ی گزارش کاری اعتماد به نفس ایشان را ستوده اند ،اما آنچه که در گزارش ایشان مفروغ عنه بود و مثل همیشه مشمول تغافل واقع شد حقوق اقوام ومذاهب بود که بازهم متاسفانه به امید تغییر وتحول در اوضاع سیاسی ،اجتماعی ،فرهنگی واقتصادی بار دیگر روحانی را بر کرسی قدرت نشاندند،که باز هم با تشکر وتمجید ی گفتاری حق آنان داده شد ، من کاری به اخلاق شخصی آقای روحانی ندارم که اورا شخصی متکبر می دانند که توجهی به حامیان ویا دیگران ندا رد ،چون این صفت اگر برای دیگران زشت باشد برا ی متلبسان  به لباس مبلغان دین زشت تراست.
من به مسأله حقوق شهروندی  ونگاه امنیتی هم نمی پردازم ،که بحث مفصلی است  وحتی عده ای هم معتقدند که چون استاندار رئیس شورای تأمین استان است و مسائل امنیتی در آن شورا مطرح می شود و جمهوری اسلامی به اهل سنت اعتماد نمی کند ،پس نمی تواند سنی را به عنوان استاندار انتخاب نماید،هرچند امروز بااین وضعیتی که در جامعه وجود دارد عملا این طلسم اسرار محرمانه  شکسته شده و رازهای زیادی سر به مهر نمانده است.
اما آنچه که مهم ومقصود است ،رابطه ی بین تبعیض ووحدت است، آیا می شود در جامعه ای که تبعیض باشد ادعای وحدت نمود؟ قطعا وحدت براساس تبعیض از دوحال خارج نیست ،یا طرف مورد تبعیض شخصی خنگ و خارج از گود است ومتوجه واقعیتی به نام تبعیض، شکاف و فاصله نیست ویا هست اما از روی ترس و محافظه کاری ویا منافع جزئی وزود گذر برگوش خودپنبه نهاده است.
اما اگر شخصی متوجه مفهوم حقوق شهروندی و تبعیض وحدت باشد قطعا نه تنها سخنان آقای روحانی بلکه سخن هر شخص دیگری را به آسانی نمی پذیرد،چون پذیرش وحدت و راضی شدن به آن در حالی که مشمول تبعیض وبی عدالتی است جز یک ساده لوحی و حماقت نیست .وبه تقسیم ارث دو برادر می ماند که ماموستا قانع شاعر بزرگ کورد به صورت نظم در آورده است.که برادر بزرگ هنگام تقسیم ،خانه را به خود تخصیص داد واز بام خانه تا آسمان را به برادر کوچکتر داد،
بنابراین باوجود تبعیض که من حق ورود به داخل خانه نداشته باشم ودر اداره امور آن هیچ نقشی نداشته باشم ،اما در حفاظت ونظافت آن سراز  پانشناسم تصوری ابلهانه است.
چهل سال است دم از وحدت می زنیم ،اما به یکدیگر اعتماد نداریم ،از آرای اقوام ومذاهب استفاده می کنیم ،اما به محض اخذ رای به آنان می گوئیم دستتان درد نکند کارتان تمام شد بروید دنبال کارتان،حتی یک پست تشریفاتی مشاور رئیس جمهور در امور اهل سنت در زمان آقای احمدی نژاد وجود داشت که آن هم برداشته شد.این همه کنفرانس وحدت  که در تهران برگزار می شود ،اگر یک مهمان خارجی درخواست نمود که مرا به مسجد اهل سنت ببرید ،در شهر ی که بیش از یک ملیون اهل سنت دارد در پاسخ چه می گوئیم؟
آقای روحانی وحدت زبانی و تصنعی نه قلبی را راضی می کند ونه دردی را دوا  و سست تر از بیت عنکبوت است .پس اگر به دنبال وحدت واقعی دربین همه ی ایرانیان هستیم ،بهترین کار برداشتن تبعیض وحذف نگاه امنیتی  ومشارکت همه ی ایرانیان در اداره امور و اعتماد متقابل است.

دیدگاه ها